Curaçao

Eind september en de zomervakantie kon eindelijk beginnen! De plannen waren door familieomstandigheden een beetje gewijzigd, maar we gingen naar Curacao en ik werd alleen al bij het idee ontzettend gelukkig. Tien dagen bakken in de zon, snorkelen en cocktails drinken op het strand. Een beetje het eiland ontdekken en vooral alles op het gemak en niet te veel. Ohja mijn doel was ook nog eens om mega bruin te worden zodat ik minstens tot Sinterklaas een bruin huidje had (voor als ik de herfst even niet meer zou aankunnen). Allemaal leuk. Tot de avond voor vertrek: een of andere tropische storm ging voor regen zorgen. Maar ach, iedereen die zei dat regen na een uurtje wegtrok op de Antillen dus die storm zou wel meevallen. En dat deed het ook; de eerste dag.

De volgende ochtend werden we wakker met stromende regen. En het zag er niet echt naar uit dat het na een uur klaar zou zijn. De tropische storm veranderde in een tyfoon. Dan maar zwembad, nat werden we toch al. Gelukkig konden we er om lachen. Maar twee brieven van het resort, een noodlamp, kaarsjes en het advies om voor twee dagen water en eten in te slaan later (ja écht dat dus) verging ons het lachen dan toch een beetje. Orkaan Matthew zou aan land komen. Alle veranda’s werden leeggehaald, buitenverlichting werd afgesloten en we mochten absoluut niet meer weg. Nou daar zaten we dan. In ons houten huisje op palen waarvan letterlijk de helft bestond uit houten shutters als schuifdeuren zodat je heerlijk buiten kon zitten (vond ik opeens ook geen reet meer aan). Inmiddels was het windstil en zaten we letterlijk te wachten op wat ging komen. Was dit de stilte voor de storm? Wanneer zou het losbarsten? Hoe gingen we dit in hemelsnaam aanpakken? Die nacht ben ik wel drie keer uit bed gegaan om aan de raam te gaan kijken of we er nog wel waren. ‘s Morgens bleek de orkaan van lijn te zijn veranderd, waardoor hij 300 km van de kust af was gebleven. Pas dagen later, toen we beelden zagen van Haïti, besefte we pas hoe ontzettend veel geluk we eigenlijk hadden gehad. Behoorlijk bizar.

Mevrouw Knot blog - Travel CuracaoMevrouw Knot blog - Travel Curacao

Maar eerlijk is eerlijk, ondanks alles hebben we de meest fijne vakantie ooit gehad. We hebben geen pondjesbrug gezien in Willemstad (was afgekoppeld), mochten niet elke dag snorkelen (zee te wild, golven te hoog) en nee ik ben niet bruin tot aan Sinterklaas (twee dagen zon in plaats van tien). Maar hee, waarom gingen we eigenlijk ook alweer echt op vakantie? Misschien was het wel de beste les ooit voor mij. Vakantie gaat niet om het perfecte plaatje. Who care’s? Uiteindelijk gaat het alleen maar om de quality-time samen.

En na een veel te lang verhaal: tijd voor kiekjes! Ohja, ik voorspel meer dan een blogpost.

Mevrouw Knot blog - Travel Curacao
Mevrouw Knot blog - Travel Curacao
Mevrouw Knot blog - Travel Curacao
Mevrouw Knot blog - Travel Curacao

Wij verbleven in het Papagayo Beach Resort in de Jan Thiel baai. Een echte aanrader. Je hebt je eigen huisje met huge veranda waar je heerlijk tussen de suikerdiefjes (kwetterende kleine gele vogeltjes) kunt ontbijten. De Jan Thiel baai is minder groot als Mambo Beach en daardoor vonden wij het juist zo gezellig. Bij Zest op het strand eet je van de Beach Grill de lekkerste snacks en hun homemade ice tea is the best!

Mevrouw Knot blog - Travel Curacao
Mevrouw Knot blog - Travel Curacao
Mevrouw Knot blog - Travel Curacao
Mevrouw Knot blog - Travel Curacao
Mevrouw Knot blog - Travel Curacao
Mevrouw Knot blog - Travel Curacao

Een auto huren op Curacao is sowieso een aanrader. Je hebt er allerlei mooie baaitjes om te stoppen en met je snorkel even een duik te nemen. Maar vanuit Jan Thiel ben je al voor 0,85 cent in Willemstad, dus kozen wij ook een dag voor de bus. Daarover in een volgende blog meer!

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *