Weekblog #6 – Springen

Het was een gekke week afgelopen week. Degene die mij op Instagram volgen zagen wellicht wel voorbij komen dat afgelopen dinsdag voor mij de laatste dag bij Femkeido was. En ik kan je zeggen, dat was geen gemakkelijke keuze…

Mevrouw Knot | Weekblog

Drie en een half jaar geleden leerde ik Femke kennen bij een Zilverblauw meet-up tijdens Dutch Design Week. Ik studeerde toen nog op de Willem de Kooning Academie en was me aan het oriënteren op een stage plek. Ik raakte met Femke aan de praat en trok (een beetje zenuwachtig) de stoute schoenen aan. Niet lang daarna was mijn stageplek geregeld en dat was het begin van mijn Femkeido avontuur. Want eigenlijk ben ik na mijn halfjaar stage nooit meer weggegaan. Naast mijn minor en afstudeerperiode bleef ik plakken en zelfs toen ik terug verhuisde richting Limburg kon en mocht ik voor Femkeido blijven werken. Deels vanuit huis en om de dinsdag reisde ik af naar de studio in Voorburg. In de tussentijd was Femkeido gegroeid van Femke en Sara naar een studio vol gezellige toppers waar ik iedere dinsdag weer met open armen werd ontvangen. En juist omdat het er altijd zo fijn is om binnen te stappen had ik er best nog veel langer kunnen blijven plakken. Want waarom zou je weggaan op plek waar je je zo welkom voelt?

Maar ondertussen begon Mevrouw Knot meer en meer te groeien en kon ik niet langer uitstellen waar ik zo slecht in ben, keuzes maken. Misschien wist ik diep van binnen al dat het moment daar was gekomen. Als ik mijn hart achterna wilde gaan wat betreft Mevrouw Knot dan was dit het moment om er echt al mijn tijd in te gaan investeren. Al betekende dat wel dat ik Femkeido met pijn in mijn hart zou moeten gaan afsluiten. Oh wat vond ik dat lastig om te gaan vertellen, maar ik kreeg de mooiste reactie die ik me kon wensen: volledige support om te gaan knallen voor Knot en al het vertrouwen van de wereld dat dat me zou gaan lukken.

En zo kwam dus dertien maart dichterbij en was daar dan mijn laatste dagje in Voorburg. Ik werd getrakteerd op een heerlijk etentje bij Mama Kelly, heel veel liefde woorden en dé konijnenpot die ik al zo vaak in mijn handen had gepakt in de Femkeido Shop. Ohja, tot de nok toe gevuld met chocolade eitjes ook nog! Niet goed hoor jongens! Het was een fijne afsluiting voor een fijne periode, maar nu is het tijd voor een nieuw hoofdstuk. Natuurlijk blijft het nog even gek om zelf iets stop te zetten wat je tegelijkertijd ook zo leuk vind.

Maar zoals Astrid heel mooi voor me schreef: soms moet een mens even springen…
En dat moment is voor mij nu.

Mevrouw Knot | Weekblog

PS: volgende week even geen weekblog i.v.m. Creative Life! Zie ik je daar?

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *